
კანადაში განათლება ფედერალური, რეგიონალური და ადგილობრივი ხელისფლების მიერ ფინანსდება და კონტროლდება. განათლება რეგიონალური იურისდიქციის ფარგლებში ხვდება და სილაბუსი გუბერნატორის მიერ მოწმდება. კანადაში ისევე, როგორც ბევრ სხვა ქვეყნაში განათლების სისტემა სამეტაპიანია. მოსწავლეები ჯერ დაწყებით კლასებში მიდიან, შემდეგ სწავლას საშუალო სკოლაში აგრძელებენ, რის შემდეგაც კოლეჯში ან უმაღლეს სასწავლებელში ინაცვლებენ.
თუმცა, საწყისი ეტაპი მაინც საბავშვო ბაღია. როგორც წესი ბავშვები ბაღში 4 წლის ასაკში მიდიან და სკოლაში წასვლამდე ბაღში რჩებიან. ბავშვები პირველ კლასში 6 წლის ასაკში შედიან და იქ ჩვეულებრივ 12 წელს ატარებენ.
განათლების მიღება 16 წლამდე სავალდებულოა ქვეყნის ყველა პროვინციაში, გარდა მანიტობას, ონტარიო და ნიუ-ბრანსუიკისა. აღნიშნულ პროვინციაში ახალგაზრდამ 18 წლამდე ანუ სკოლის დიპლომის მიღებამდე უნდა ისწავლოს. თუმცა, გამონაკლის შემთხვევაში გარკვეული პირობების გათვალისწინებით ახალგაზრდას შეიძლება 14 წლის ასაკიდან მისცენ სასწავლო დაწესებულების დატოვების უფლება. კანადაში ზოგადად 190 დღიანი სასწავლო წელი მოქმედებს, სწავლა ტრადიციულად სექტემბერში შრომის დღის შემდეგ იწყება და ივნისში ძირითადად თვის ბოლო პარასკევს სრულდება.
კანადაში 10-დან ერთ ადამიანს საშუალო განათლების ატესტატი არ აქვს, ყოველ მეშვიდე ადამიანს აქვს უმაღლესი განათლება. მოსახლეობის ის ნაწილი კი რომელსაც სკოლა არ დაუმთავრებია მიგრანტებსა და ადგილობრივებსაც აერთიანებს. ქვეყნის ზოგიერთ პროვინციაში მათთვის ვისაც სკოლა დამთავრებული არ აქვთ შესაბამისი სასწავლო პროგრამები მოქმედებს. უდიპლომოთა თანაფარდობა მათთან ვინც განათლება მიიღო სწრაფად იცვლება, ამას კი პირველ რიგში შრომით ბაზარზე არსებული მოთხოვნა განაპირობებს, სადაც ძირითად შემთხვევაში საუნივერსიტეტო განათლებას ითხოვენ. ქვეყნის მოსახლეობის 51%-ს კოლეჯი აქვს დამთავრებული და ეს ახალი თვალშისაცემი ტენდენციაა.
კანადა განათლებაზე მთლიანი შიდა პროდუქტის 5,4%-ს ხარჯავს.
უფრო კონკრეტულად რომ ვთქვათ, ქვეყანა უმაღლესი განათლების მიღების მსურველ თითოულ ახალგაზრდაზე 20 ათასი ამერიკული დოლარის ინვესტიციას ახორციელებს. უკანასკნელი ანგარიშების თანახმად, 2006 წლიდან დღემდე სწავლის გადასახადი 40%-ით შემცირდა. სწავლა ძირითად შემთხვევაში ორ ინგლისურ და ფრანგულ ენებზე მიმდინარეობს.
კანადის ლტოლვილთა და განსახლების მინისტრის განცხადებით, ქვეყანა ახალი სისტემის შემუშავების პროცესშია, რომლის მიხედვითაც უცხოელი სტუდენტები და კურსდამთავრებულები, რომლებსაც ქვეყნის ფარგლებში მუშაობის გარკვეული სტაჟიც აქვთ, კანადაში ცხოვრების უფლებას მარტივად მოიპოვებენ.
სასკოლო საგაკვეთილო ცხრილში საგნები კატეგორიებად იყოფა - საგნები რომლებიც ქულით ფასდება (ენა, მათემატიკა, მეცნიერება) და ისინი, რომლებიც ქულით არ ფასდება (მუსიკა, ვიზუალური ხელოვნება, ფიზკულტურა).
ქვეყანაში ფუნქციუონირებს რელიგიური და ენობრივი ნიშნით დაკომპლექტებული სკოლები, რომლებიც კონსტიტუციით არიან დაცულები. კანადის განათლების კიდევ ერთი თავისებურება აქვს. რეგიონები უბნების მიხედვით იყოფა, ყოველი უბანი კი თავის წარმომადგენლებს ირჩევს, რომლებიც საბჭოს წევრები ხდებიან. როგორც წესი ყოველი საჯარო სკოლა მის მიერ არჩეული საბჭოს მიერ იმართება. საბჭო ვალდებულია, რომ საერთო სილაბუსი გაითვალისწინოს.